دکتر رضا فراشبندی رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها ‪۲۹۸۰-۸۹۱X 4 3 2025 09 23 بررسی مسیرهای ارتقا و پیشرفت شغلی بر مبنای آموزش‌های هدفمند و نیازهای سازمانی 1 15 225583 10.22034/esbam.2025.534276.1083 FA بهاره عبیدی کارشناس ارشد مدیریت آموزشی،شهرداری بندر بوشهر 0009-0000-5785-8372 Journal Article 2025 06 02 هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی مسیرهای ارتقا و پیشرفت شغلی بر مبنای آموزش‌های هدفمند و نیازهای سازمانی است. روش کار: این مطالعه با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. نتایج: در عصر رقابت جهانی و تحولات فناورانه سریع، توسعه منابع انسانی به عنوان یکی از پایه‌های استراتژیک برای دستیابی به موفقیت سازمانی شناخته شده است. یکی از مؤثرترین رویکردها در این زمینه، تطبیق آموزش‌های هدفمند با نیازهای سازمانی است که می‌تواند مسیرهای ارتقا و پیشرفت شغلی کارکنان را تسهیل کند. این مقاله به بررسی نظام‌مند نقش آموزش‌های هدفمند در شناسایی و تسهیل مسیرهای پیشرفت شغلی کارکنان در سازمان‌ها می‌پردازد. در این راستا، ابتدا مفاهیم کلیدی مرتبط با نیازسنجی سازمانی، طراحی برنامه‌های آموزشی هدفمند و مدیریت حرفه‌ای کارکنان مورد تحلیل قرار می‌گیرد. سپس با استناد به مطالعات موردی و نظریه‌های موجود در ادبیات مدیریت منابع انسانی، چگونگی ایجاد تناسب بین اهداف فردی کارکنان و استراتژی‌های توسعه سازمانی مورد بررسی قرار می‌گیرد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که هماهنگی بین نیازهای سازمانی و فرصت‌های آموزشی می‌تواند به افزایش انگیزه، بازدهی و وفاداری کارکنان منجر شود، همچنین ایجاد شفافیت در مسیرهای شغلی موجب افزایش رضایت شغلی و کاهش نرخ مهاجرت نیروی انسانی در سازمان‌ها گردد. لذا، پیشنهاد می‌شود سازمان‌ها سیستم‌های ارزیابی مستمر نیازهای آموزشی را در کنار سیستم‌های ارزیابی عملکرد و برنامه‌ریزی متوسط و بلندمدت منابع انسانی توسعه دهند.

http://www.esbam.ir/article_225583_aeff3f6e9f23e07ff0cde7860d011d30.pdf

دکتر رضا فراشبندی رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها ‪۲۹۸۰-۸۹۱X 4 3 2025 09 23 مدل معادلات ساختاری پایستگی تحصیلی بر اساس سبک زندگی تحصیلی و خودکنترلی با میانجی رضایت از مدرسه در دانش آموزان 16 31 234756 10.22034/esbam.2025.557352.1086 FA علی محمد رضایی گروه روانشناسی، واحد ارسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، ارسنجان، ایران. 0000-0002-7700-5665 Journal Article 2025 09 24 هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ساختاری پایستگی تحصیلی بر اساس سبک زندگی تحصیلی و خودکنترلی با میانجی رضایت از مدرسه در دانش آموزان بود. روش کار: روش این پژوهش توصیفی-همبستگی برمبنای معادلات ساختاری بود. جامعه‌ی‌آماری تمامی دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر شیراز در سال تحصیلی 1405-1404 بود که 337 نفر از آن‌ها به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای مرحله‌ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه‌های پایستگی تحصیلی مارتین و مارش (2008)، سبک زندگی تحصیلی صالح زاده و همکاران (1396)، خودکنترلی تانجنی و همکاران(2004) و رضایت از مدرسه هوبنر (2001) را تکمیل نمودند. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری با نرم‌افزارهای SPSS نسخه26و Amos نسخه 24 انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که ضرایب مسیرهای سبک زندگی تحصیلی (87/0β= ، 01/0P=) و سبک زندگی تحصیلی به پایستگی تحصیلی (73/0β= ، 01/0P=)، خودکنترلی (81/0β= ، 01/0P<)، رضایت از مدرسه (72/0β= ، 01/0P<) معنی‌دار بود. نتایج اثرات غیرمستقیم نیز نشان داد که رضایت از مدرسه در این مدل نقش میانجی‌گری دارد (005/0P<). نتیجه گیری: نتیجه گیری کلی پژوهش نشان داد که سبک زندگی تحصیلی و خودکنترلی از طریق میانجی‌گری رضایت از مدرسه بر پایستگی تحصیلی اثر می‌گذارند.

http://www.esbam.ir/article_234756_1ae8a09cbfed0a4d7d710cc195784270.pdf

دکتر رضا فراشبندی رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها ‪۲۹۸۰-۸۹۱X 4 3 2025 09 23 واکاوی تاثیر برنامه درسی تلفیقی بر سبک های یادگیری فراگیران دوره ابتدایی 32 44 234804 10.22034/esbam.2025.547033.1085 FA نگار ارشدی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 0009-0000-6951-1704 پروین بهرامی دانشجوی کارشناسی رشته آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس فاطمه زهرا (س)، اصفهان، ایران 0009-0005-2629-0266 Journal Article 2025 09 15 هدف: هدف پژوهش حاضر، واکاوی تاثیر برنامه درسی تلفیقی بر سبک های یادگیری فراگیران دوره ابتدایی است. برنامه درسی تلفیقی، به عنوان رویکردی نوین در حوزه آموزش، با یکپارچه‌سازی محتوای آموزشی از رشته‌های مختلف، بستری فراهم می‌آورد تا دانش‌آموزان به درک جامع‌تر و ارتباطی‌تری از مفاهیم دست یابند. این رویکرد، پتانسیلی بی‌نظیر برای پاسخگویی به گوناگونی سبک‌های یادگیری – از بصری و شنیداری گرفته تا جنبشی و تعاملی – در میان دانش‌آموزان مقطع ابتدایی دارد. تجربیات آموزشی و یافته‌های پژوهشی پیشین مؤید آن است که ارائه مطالب درسی به شیوه‌های متنوع و در قالب فعالیت‌های پویا و درگیرکننده، می‌تواند به ارتقاء مشارکت فعال و بهبود عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان با سلایق و روش‌های یادگیری متفاوت، یاری رساند. روش کار: در این ، با اتخاذ رویکردی کیفی و از نوع پژوهش‌های کتابخانه‌ای و مروری به کنکاش در ادبیات نظری و تجربی موجود پرداخته ایم. در این راستا، با بررسی و تحلیل دقیق مقالات علمی، کتب، پایان‌نامه‌ها و سایر منابع معتبر، ابعاد گوناگون ارتباط میان برنامه درسی تلفیقی و سبک‌ های یادگیری در دوره ابتدایی به تفصیل مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. نتایج: نتایج حاصل از این واکاوی جامع نشان می‌دهد که برنامه درسی تلفیقی، با مهیا ساختن فرصت‌های غنی برای تجربه عملی، کشف مفاهیم و کاربرد دانش، نه تنها به توسعه و تقویت سبک‌های یادگیری متنوع در فراگیران کمک شایانی می‌کند، بلکه در نهایت به ارتقاء چشمگیر کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری منجر می‌شود. این یافته‌ها، ضمن تأکید بر ضرورت طراحی و اجرای برنامه‌های درسی متناسب با نیازها و تفاوت‌های فردی دانش‌آموزان، رهنمودهای ارزشمندی را برای برنامه‌ریزان آموزشی و معلمان دوره ابتدایی فراهم می‌آورد تا بتوانند از تمام ظرفیت‌های پنهان در برنامه درسی تلفیقی به بهترین نحو بهره‌برداری نمایند.

http://www.esbam.ir/article_234804_2e0b4d97f2019d8271aad70e6e9cbe8a.pdf

دکتر رضا فراشبندی رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها ‪۲۹۸۰-۸۹۱X 4 3 2025 09 23 رابطه‌ی شکاف بین نسلی و فضای مجازی با میل به خودکشی در دانش آموزان متوسطه دوم شهر اصفهان 45 59 242514 10.22034/esbam.2026.566840.1087 FA الهام توانگر ریزی دانشجوی دکتری گروه برنامه ریزی درسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 0009-0001-7138-3921 Journal Article 2025 12 17 هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رابطه ی شکاف بین نسلی و فضای مجازی با میل به خودکشی در دانش آموزان متوسطه‎ی دوم شهر اصفهان انجام شد. روش کار: روش پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه پژوهش حاضر شامل تمامی دانش‌آموزان متوسطه‌ی دوم شهر اصفهان در سال تحصیلی 1403 -1404می باشد. نمونه پژوهش به حجم 142 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. در پژوهش حاضر به منظور بررسی متغیرهای پژوهش از مقیاس‌های شکاف بین نسلی نبوی، دنیای مجازی لی، گرایش به خودکشی بک استفاده شد. جهت تحلیل داده ها از روش تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که بین شکاف بین نسلی، فضای مجازی و میل به خودکشی رابطه معناداری وجود دارد، شکاف بین نسلی قادر به پیش بینی میل به خودکشی می باشد، فضای مجازی پیش بینی کننده معنی دارد. برای میل به خودکشی است. نتیجه گیری: نتیجه گیری کلی پژوهش نشان داد که افزایش فاصله عاطفی و ارتباطی بین نسل‌ها و همچنین استفاده نادرست یا افراطی از فضای مجازی می‌تواند احتمال بروز افکار خودکشی را در دانش‌آموزان بیشتر کند.

http://www.esbam.ir/article_242514_b07ac16a40488b9a2f0f5050404b89eb.pdf

دکتر رضا فراشبندی رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها ‪۲۹۸۰-۸۹۱X 4 3 2025 09 23 بررسی نقش و جایگاه فضای عاطفی مثبت مدرسه بر اشتیاق دانش‌آموزان به تحصیل 60 76 242643 10.22034/esbam.2026.579407.1089 FA رضا فراشبندی دکتری گروه علوم تربیتی، واحد بندر گناوه، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گناوه، ایران 0000-0001-6590-6493 رضا غلامیان دکتری علوم تربیتی، مرکز آموزش و پژوهش، سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان بوشهر 0000-0003-4006-0932 Journal Article 2026 03 23 هدف: هدف از انجام این مقاله بررسی نقش و جایگاه فضای عاطفی مثبت مدرسه بر اشتیاق دانش‌آموزان به تحصیل می باشد. روش کار: مقاله حاضر با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و به روش توصیفی ـ تحلیلی به نگارش در آمده است. نتایج: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که فضای عاطفی مدرسه به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های مهم محیط آموزشی نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری نگرش‌ها، انگیزه‌ها و میزان مشارکت دانش‌آموزان در فرایند یادگیری دارد. فضای عاطفی مثبت شامل روابط محترمانه میان معلمان و دانش‌آموزان، احساس امنیت روانی، حمایت عاطفی، و وجود تعاملات سازنده در محیط مدرسه است که می‌تواند زمینه‌ساز افزایش انگیزه، علاقه‌مندی و مشارکت فعال دانش‌آموزان در فعالیت‌های آموزشی شود. در چنین فضایی دانش‌آموزان احساس ارزشمندی و تعلق بیشتری به محیط مدرسه پیدا می‌کنند و این امر به افزایش اشتیاق آنان برای یادگیری و ادامه تحصیل منجر می‌شود. از طرفی ایجاد فضای عاطفی مثبت در مدرسه می‌تواند به بهبود انگیزش تحصیلی، افزایش مشارکت در فعالیت‌های یادگیری و ارتقای عملکرد آموزشی دانش‌آموزان کمک کند. نتیجه‌گیری: نتایج کلی نشان می‌دهد که وجود فضای عاطفی مثبت در مدرسه می‌تواند احساس امنیت، تعلق و انگیزه را در دانش‌آموزان تقویت کند و در نتیجه اشتیاق آنان به یادگیری و مشارکت در فعالیت‌های آموزشی افزایش یابد. همچنین روابط حمایتی میان معلمان و دانش‌آموزان نقش مهمی در ایجاد نگرش مثبت نسبت به تحصیل و پایداری در مسیر یادگیری دارد.

http://www.esbam.ir/article_242643_a5c1a8d0dbef43009831209f4a8da5af.pdf

دکتر رضا فراشبندی رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها ‪۲۹۸۰-۸۹۱X 4 3 2025 09 23 علل بیش فعالی در دانش آموزان ابتدایی 77 93 242659 10.22034/esbam.2026.579470.1090 FA سحر عباسی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم تربیتی، واحد بندر گناوه، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گناوه، ایران. 0009-0002-3309-267X محمدموسی خورشیدی استادیارگروه علوم تربیتی، واحد بندرگناوه، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگناوه، ایران - استادیار پژوهشی مرکز مطالعات راهبردی فراجا. 0009-0003-3067-9202 Journal Article 2026 03 24 هدف: بیش‌فعالی یکی از شایع‌ترین اختلالات رفتاری-رشدی در دانش‌آموزان دوره ابتدایی است که عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و کیفیت زندگی آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هدف این پژوهش، شناسایی و تبیین جامع علل بیش‌فعالی در دانش‌آموزان ابتدایی با رویکرد فراترکیبی و کتابخانه‌ای بود. روش کار: روش تحقیق از نوع مطالعات اسنادی-مروری سیستماتیک بوده و داده‌ها از طریق فیش‌برداری سیستماتیک از مقالات علمی داخلی و خارجی، کتاب‌های مرجع و اسناد معتبر مرتبط (بیش از ۵۰ منبع، پس از غربالگری ۱۵ منبع اصلی) گردآوری شد. جامعه آماری شامل کلیه پژوهش‌های منتشرشده مرتبط با موضوع در بازه زمانی ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۴ (داخلی) و ۲۰۲۵-۲۰۲۶ (خارجی) بود و نمونه‌گیری هدفمند انجام گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات فیش‌برداری کیفی با دسته‌بندی موضوعی (زیستی، محیطی، آموزشی، روان‌شناختی، اجتماعی-فرهنگی) و تحلیل محتوای کیفی بدون آمار توصیفی بود. نرم‌افزار خاصی برای تحلیل آماری استفاده نشد و فرآیند به صورت کیفی- تفسیری انجام پذیرفت. نتایج: نتایج نشان داد بیش‌فعالی پدیده‌ای چندعاملی است که تعامل عوامل زیستی (پایه حساسیت عصبی)، محیطی- خانوادگی (تشدیدکننده)، آموزشی- مدرسه‌ای (زمینه بروز)، روان‌شناختی-شناختی (پایدارکننده) و اجتماعی- فرهنگی (برچسب‌زننده) آن را شکل می‌دهد. نتیجه‌گیری کلی حاکی است که شناخت جامع این علل چندلایه، مبنایی برای طراحی مداخلات زودهنگام، آموزش والدین و معلمان، بازنگری ساختار کلاس و سیاست‌گذاری آموزشی فراگیر فراهم می‌آورد تا کودکان بیش‌فعال از حاشیه به مرکز یادگیری بازگردند. نتیجه‌گیری: نتایج کلی نشان می‌دهد که بیش‌فعالی در دانش‌آموزان ابتدایی نتیجه تعامل عوامل ژنتیکی، عصبی، روان‌شناختی و محیطی است. مدیریت مؤثر آن نیازمند رویکردی چندبعدی شامل آموزش والدین، مداخلات مدرسه‌محور و در صورت لزوم درمان تخصصی است.

http://www.esbam.ir/article_242659_eef7119a488998ce9541b572eedee0d6.pdf