هدف: این مقاله نشان می‌دهد که نظریۀ أسفار أربعه، دارای شاخصه‌های آموزشی ویژه‌ای در شناخت هستی می‌باشد که می‌توان براساس این شاخصه‌ها، طراحی جدیدی را برای آموزش فلسفۀ اسلامی ارائه داد. روش کار: این امر با استخراج شاخصه‌های آموزشی این نظریه از یک سو و همچنین شاخصه‌های نفس الأمری و هستی شناختی آن از سوی دیگر، صورت می‌گیرد. به تبع استخراج این مبانی، روند آموزش فلسفه اسلامی بازتولید می‌گردد. این امر به روش تحلیلی – اسنادی و براساس تولید نظریۀ راهنما در حوزۀ آموزش فلسفه اسلامی صورت ‌می پذیرد. نتایج: جهت شکل‌گیریِ یادگیریِ مناسب برای دانشِ دقیق و پیچیده‌ای همچون فلسفۀ اسلامی، می‌بایست براساس نظریه‌ای آموزشی، که بیشترین قرابت را نسبت به ساختار این دانش دارد، طراحیِ آموزشی صورت پذیرد. براساس اشراب نظریۀ أسفار أربعه در ساختار فلسفۀ اسلامی، أعم از حوزۀ موضوع، مسائل، روش و هدف این دانش، طراحی آموزشیِ متفاوتی برای رشتۀ فلسفۀ اسلامی ارائه می‌گردد. این طراحی در قالب چهار دورۀ آموزش صورت می‌گیرد که شاملِ دورۀ موجود‌شناسی(آفاقی/ انفسی)، دورۀ وجود‌شناسی، دورۀ وجودی‌یابی و دورۀ عمل‌یابی می‌شود. نتیجه گیری: نتیجه گیری کلی پژوهش نشان داد که می‌توان مبتنی بر نظریۀ أسفار أربعه روش آموزشی نوینی را برای رشتۀ فلسفۀ اسلامی ارائه داد که مشتمل بر چهار دورۀ آموزشی می‌شود.