فصلنامه علمی-تخصصی «رویکرد فلسفه در مدارس و سازمانها» (JPASO)، بستری پویا و پیشرو برای بازخوانیِ نظاممندِ دانش در تلاقیگاه «اندیشه حکمی» و «کاربستهای نهادی» است. این نشریه با رویکردی بینرشتهای و کثرتگرا، میکوشد شکافِ میانِ نظریهپردازیهای انتزاعیِ فلسفی و واقعیتهای زیستجهانِ تربیتی و سازمانی را ترمیم نماید. مأموریت اصلی فصلنامه، ترویج «حکمتِ عملی» و «عقلانیتِ خردورزانه» در مدارس و ساختارهای سازمانی است تا از رهگذرِ همافزایی میانِ مبانی اصیلِ فلسفه تعلیم و تربیت، منطق تحلیلی و یافتههای تجربی، افقهای نوینی برای توسعه انسانی پایدار گشوده شود. این فصلنامه از پژوهشهای اصیلی که به تبیینِ جایگاهِ «تفکر انتقادی» در مواجهه با چالشهای انسانِ معاصر میپردازند، استقبال نموده و تمامی رشتههای مرتبط با علوم انسانی را در یک چرخهی علمیِ همافزا به یکدیگر پیوند میدهد.در لایهی مطالعاتِ بنیادین، فصلنامه بر کاوش در هستیشناسی و معرفتشناسیِ تربیت، تحلیلِ منطقیِ استدلالهای آموزشی، و بازخوانیِ تاریخِ اندیشههای تربیتی متمرکز است. در بخشِ تخصصیِ علوم تربیتی، آموزش و پرورش و روانشناسی تربیتی، این نشریه به واکاویِ ابعادِ شناختی، عاطفی و رفتاریِ کودکان و نوجوانان پرداخته و مدلهای نوینِ یادگیری، فلسفه برای کودکان و نوجوانان، استراتژیهای برنامهریزیِ درسیِ خردگرا و شیوههای نوینِ تعلیم و تربیت در مدارس را مورد بررسی قرار میدهد. همزمان، این فصلنامه با نگاهی عمیق به مطالعات قرآنی و معارف دینی، در پی استخراجِ اصولِ اخلاقی و تربیتیِ مستخرج از متون وحیانی و میراثِ مکتوبِ اسلامی است تا بتواند الگوهایی متناسب با نیازهای امروزینِ جوامع در محیطهای آموزشی و سازمانی ارائه دهد. در گسترهی جامعهشناسی، مدیریت و هنر، نشریه به تحلیلِ جامعهشناختیِ ساختارهایِ آموزشی، رهبریِ تحولآفرین در سازمانهای یادگیرنده، اخلاقِ حرفهای در تصمیمسازیهای سازمانی، و تأثیرِ متقابلِ سیاستگذاریهای کلان بر عدالتِ آموزشی میپردازد. علاوه بر این، با اذعان به نقشِ حیاتیِ زیباییشناسی در تعالیِ روح و رشدِ خلاقیت، از مقالاتی که به واکاویِ نقشِ هنرهای تجسمی، ادبیات و فرهنگ در بهبودِ فضایِ مدارس و سازمانها میپردازند، استقبال ویژهای به عمل میآورد. این نشریه با تکیه بر فرایند دقیق داوری همتای دوسوناشناس (Double-blind Peer Review)، محیطی برای گفتگویِ سازنده میانِ اساتید، پژوهشگران، سیاستگذاران و کارورزان فراهم میآورد تا از طریقِ پیوندِ میانِ «حکمتِ معنوی»، «خردِ فلسفی» و «دانشِ تجربی»، به ارتقای سلامتِ روان، کارآمدیِ سازمانی و تعالیِ اخلاقی در تمامی سطوحِ زیستِ انسانی یاری رساند.