هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی مولفه های خلاقیت و نقش آن در تاب آوری است . تاب آوری عبارت است روش کار: این پژوهش در زمره پژوهش های کیفی با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام پذیرفت. تلاش گردید پس از استخراج مؤلفه ها و عوامل ایجاد کنندۀ تاب آوری بر اساس پژوهش های روان شناختی با مراجعه به کتب و مقالات مرتبط با خلاقیت و تفکر تبیین  گردد. ارتباط بین خلاقیت و تاب آوری انجام پذیرفت و بر اساس نتایج پژوهش های مرتبط با خلاقیت و تاب آوری  افزایش خلاقیت موجب افزایش تاب آوری در افراد می گردد. نتایج: از فرآیند، توانایی یا پیامد سازگاری موفقیت آمیز، علی رغم رویارویی با شرایط چالش انگیز و تهدیدکننده است. تاب آوری توانایی فعالانه عمل کردن و موثر بودن به جای واکنشی عمل کردن و منفعل بودن در پاسخ به موقعیت های استرس آمیز است .خلاقیت به معنای توانایی اندیشیدن درباره اموری است که  به راههای تازه و غیر معمول و رسیدن به راه حل های منحصر به فرد برای مسائل تعریف می شود . تفکر به معنای اندیشیدن و به فکر فرو رفتن که نقطۀ شروع آن درباره یک موضوع و طرح مسئله در ذهن است. تاب آوری به معنای تحمل سختی ها، چاره جویی برای حل مشکل و دادن پاسخ مناسب به مشکلات است. زندگی انسان ها همواره همیشه  با سختی و آسانی ، شادی و غم ، موفقیت و شکست به همراه بوده است  سختی ها بخشی از زندگی است و انسان نمی تواند از آن فرار کند و لازم است که آنها را تحمل کند و برای حل آنها چاره اندیشی کند. تحمل سختی از ضروریات زندگی است  و تفکر خلاق یا به عبارت دیگر خلاقیت  نوعی تفکر است که ایجاد بینش های جدید ، رویکردهای نو ، چشم اندازهای تازه ، راههای جدید و یکپارچه فهمیدن و ادراک را موجب می شود . افراد تلاش می نمایند با نیروی تفکر و استدلال که  موجب تجهیز انسان به درک قانون مندی های حاکم برجهان می گردد ؛ توانسته است بسیاری از اسرار عالم هستی را کشف کند و در کنار این قابلیت ها و توانمندی ها قدرت خلاقانه انسان گوهری است که باعث بروز شکوفایی استعداد در افراد می شود. نتیجه گیری: نتیجه گیری کلی پژوهش نشان داد که افزایش خلاقیت موجب افزایش تاب آوری در افراد می گردد.