هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سواد رسانهای معلمان و گرایش به نوآوری آموزشی با تأکید بر نقش میانجی سرمایه اجتماعی مجازی انجام شد. در عصر دیجیتال، مهارتهای رسانهای معلمان بهعنوان یکی از عوامل کلیدی توانمندسازی آموزشی و توسعه نوآوری شناخته میشود؛ بااینحال، تأثیر سرمایه اجتماعی مجازی بر این رابطه کمتر بهطور جامع مطالعه شده است. روش کار: مطالعه حاضر از نوع پیمایشی-توصیفی و میدانی بود و دادهها از ۲۹۱ معلم دوره متوسطه شهر تهران با استفاده از پرسشنامههای استاندارد و محققساخته گردآوری شد. ابزارها پس از تأیید روایی و پایایی، دادههای مربوط به سه متغیر اصلی را در طیف لیکرت پنجدرجهای سنجیدند. نتایج: تحلیل مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد سواد رسانهای معلمان هم بهطور مستقیم (β=0.669) و هم از طریق سرمایه اجتماعی مجازی (اثر غیرمستقیم=0.203) بهطور معناداری گرایش به نوآوری آموزشی را افزایش میدهد. همبستگی بالا بین متغیرها و شاخصهای پایایی و روایی مطلوب، استحکام مدل مفهومی پژوهش را تأیید کرد. نتیجه گیری: نتایج نشان میدهد توسعه شایستگیهای رسانهای و ایجاد بسترهای تعامل آنلاین میتواند بهعنوان راهبردی مؤثر در ارتقای رفتارهای نوآورانه معلمان مورد توجه سیاستگذاران آموزشی قرار گیرد.
حشمتی,محمد رضا . (1404). رابطه سواد رسانهای معلمان و گرایش به نوآوری آموزشی با نقش میانجی سرمایه اجتماعی مجازی. (e228378). رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها, 4(2), e228378 doi: 10.22034/esbam.2025.532190.1082
MLA
حشمتی,محمد رضا . "رابطه سواد رسانهای معلمان و گرایش به نوآوری آموزشی با نقش میانجی سرمایه اجتماعی مجازی" .e228378 , رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها, 4, 2, 1404, e228378. doi: 10.22034/esbam.2025.532190.1082
HARVARD
حشمتی محمد رضا. (1404). 'رابطه سواد رسانهای معلمان و گرایش به نوآوری آموزشی با نقش میانجی سرمایه اجتماعی مجازی', رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها, 4(2), e228378. doi: 10.22034/esbam.2025.532190.1082
CHICAGO
محمد رضا حشمتی, "رابطه سواد رسانهای معلمان و گرایش به نوآوری آموزشی با نقش میانجی سرمایه اجتماعی مجازی," رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها, 4 2 (1404): e228378, doi: 10.22034/esbam.2025.532190.1082
VANCOUVER
حشمتی محمد رضا. رابطه سواد رسانهای معلمان و گرایش به نوآوری آموزشی با نقش میانجی سرمایه اجتماعی مجازی. رویکرد فلسفه در مدارس و سازمان ها, 1404; 4(2): e228378. doi: 10.22034/esbam.2025.532190.1082