هدف: در دهه‌های اخیر، تحولات سریع علمی، فناوری و اقتصادی موجب شده است یادگیری مادام‌العمر به یکی از ارکان اصلی توسعه نظام‌های آموزشی در جهان تبدیل شود و نقش مدیریت آموزشی در ایجاد بسترهای سازمانی و فرهنگی برای تداوم یادگیری بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد. با این حال، با وجود گسترش مطالعات در حوزه یادگیری مادام‌العمر، تاکنون چارچوبی منسجم که نقش مدیریت آموزشی را به‌صورت یکپارچه در پیوند با مؤلفه‌های اثرگذار، سازوکارهای اجرایی و چالش‌های مدیریتی نهادینه‌سازی این نوع یادگیری تبیین کند، کمتر مورد توجه قرار گرفته است.پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مدیریت آموزشی در نهادینه‌سازی یادگیری مادام‌العمر انجام شد. روش پژوهش: این مقاله از نوع علمی ـ مروری است و داده‌های آن از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و جست‌وجوی نظام‌مند در پایگاه‌های اطلاعاتی از جمله علم‌نت، گوگل اسکالر، ایرانداک، سیویلیکا و پایگاه جهاد دانشگاهی گردآوری شده است. منابع مرتبط پس از گردآوری، به‌صورت نظام‌مند بررسی و تحلیل شدند تا مؤلفه‌ها، سازوکارها و موانع کلیدی این حوزه استخراج و طبقه‌بندی شوند. نتایج: یافته‌های پژوهش نشان داد که رهبری آموزشی تحول‌گرا، شکل‌دهی فرهنگ سازمانی یادگیرنده، انعطاف‌پذیری در طراحی برنامه‌های آموزشی و بهره‌گیری هدفمند از فناوری‌های یادگیری از مهم‌ترین مؤلفه‌های مدیریتی مؤثر در نهادینه‌سازی یادگیری مادام‌العمر هستند. نتیجه‌گیری: نتیجه‌گیری کلی نشان داد که چالش‌هایی مانند تمرکزگرایی در سیاست‌گذاری آموزشی، ضعف هماهنگی میان نهادهای آموزشی و مهارتی و نبود سازوکارهای اعتباربخشی به یادگیری‌های غیررسمی از مهم‌ترین موانع تحقق این رویکرد محسوب می‌شوند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند برای مدیران آموزشی و سیاست‌گذاران در طراحی راهبردهای مدیریتی مؤثر جهت توسعه یادگیری مادام‌العمر مورد استفاده قرار گیرد.