هدف: هدف این مطالعه، مروری نظام‌مند بر نقش و جایگاه آیین ها و سنت های فرهنگی در بهبود شادی و همبستگی دانش آموزان در مدارس بر اساس پژوهش‌های انجام‌شده در سال‌های اخیر است. روش پژوهش: این پژوهش از نوع مرور نظام‌مند بوده که برای دستیابی به این هدف، یک مرور نظام‌مند با جست‌وجو در پایگاه‌های اطلاعاتی داخلی سیویلیکا (Civilica)، جهاد دانشگاهی (SID)، مگ ایران (Magiran)، ایران داک (Irandoc)، نورمگز (Noormags) طی سال های 1395 تا 1405و پایگاه‌های اطلاعاتی خارجی ISI ،Scopus ,Google Scholar, Elsevier ,ISC و Sciencedirect طی سال های 2018 تا 2026 پرداخته‌ شد. یافته‌ها: یافته ها نشان داد که هویت‌بخشی، شادی‌های مشترک، مشارکت‌جویی، تعاملات جمعی، فرهنگ‌پذیری، همبستگی بین‌نسلی و سرمایه فرهنگی از جمله مهمترین محورهای کلیدی در باب نقش و جایگاه آیین ها و سنت های فرهنگی در بهبود شادی در مدارس بود. همچنین آیین‌های هنری-جمعی، میراث فرهنگی مشترک، تعلق گروهی، مشارکت‌جویی، تعلق گروهی، امنیت روانی-جمعی و انسجام عاطفی از جمله مهمترین محورهای کلیدی در باب نقش و جایگاه آیین ها و سنت های فرهنگی در بهبود همبستگی در مدارس بود. نتیجه گیری: نتیجه گیری کلی پژوهش نشان داد که آیین‌ها و سنت‌های فرهنگی، با تقویت احساس تعلق، هویت مشترک و هم‌بودگی در مدرسه، نقش مهمی در افزایش شادی و همبستگی دانش‌آموزان ایفا می‌کنند. بر این اساس، ادغام هدفمند و برنامه‌ریزی‌شده آیین‌های بومی در برنامه‌های مدرسه می‌تواند به‌عنوان راهبردی کارآمد برای بهبود شادی و همبستگی دانش آموزان در مدارس مورد استفاده قرار گیرد.